Strona główna > Oferta > Pomoc psychologiczna > Problemy wychowawcze

Problemy wychowawcze

Problemy wychowawcze – pomoc psychologa

Zastanawiasz się, co zrobić, gdy dziecko sprawia trudności wychowawcze? Kłopoty mogą pojawić się już we wczesnym dzieciństwie, powodując na etapie dorastania trudne do rozwiązania problemy wychowawcze. Poznań z Pracownią Rozwoju Osobistego Kreska to miejsce, gdzie znajdziesz pomoc doświadczonego psychologa dziecięcego, który specjalizuje się w pracy z dziećmi z trudnościami.

 

Dziecko określa się mianem trudnego, gdy sprawia rodzicom i nauczycielom większe kłopoty, niż oczekiwano w procesie wychowania. Problemy wychowawcze dotykają opiekunów na całym świecie, na różnych etapach życia dziecka, zarówno w domu, jak i w szkole. Z pomocą przychodzi profesjonalny psycholog dziecięcy, który wspiera w zidentyfikowaniu problemów, ewentualnym postawieniu diagnozy zaburzeń zachowania oraz w pracy nad ich skorygowaniem.

Wybierz terapię dziecięcą lub terapię rodzinną pod okiem wykwalifikowanego specjalisty, który pomoże Ci określić przyczyny problemów oraz wypracować plan trwałej zmiany zachowania dziecka sprawiającego problemy wychowawczePomoc psychologa okazuje się niezbędna zwłaszcza w przypadku występowania u dziecka:

 

  • zachowań agresywnych lub autoagresywnych,
  • lęków i długotrwałego smutku lub przygnębienia,
  • trudności z nauką i koncentracją,
  • problemów ze snem i odżywianiem,
  • uzależnienia od komputera, telefonu, telewizji,
  • problemów w relacjach społecznych, w tym izolacji społecznej,
  • traumy związanej np. ze śmiercią członka rodziny, wypadkiem lub rozwodem rodziców.

 

Pamiętaj, że możesz zapobiegać powstawaniu trudności wychowawczych, a także skutecznie usunąć istniejące problemy wychowawcze, wykorzystując sprawdzone, polecane przez psychologa dziecięcego i idealnie dobrane do Twojego przypadku metody wychowawcze.

Czym są problemy wychowawcze – przykłady zachowań trudnych

Zacznijmy od wyjaśnienia, czym są problemy wychowawcze i w jaki sposób się objawiają. Często naprzemiennie używa się bowiem pojęć trudności wychowawczezaburzenia zachowania i niedostosowanie społeczne. Występują jednak między nimi bardzo istotne różnice. Termin zaburzenia zachowania stosowany jest w psychiatrii do określenia zachowań, które charakteryzuje wysoki poziom destrukcji. Przejawami zaburzeń zachowania (CD) są: wycofanie, lęk, depresja, problemy społeczne, zaburzenia psychiczne, problemy uwagi, zachowania przestępcze, zachowania agresywne oraz towarzyszące im objawy somatyczne.

 

Pojęcie niedostosowania społecznego dotyczy z kolei częstego i destrukcyjnego sposobu łamania norm społecznych oraz prawnych. Trudności wychowawcze mają zaś miejsce wtedy, gdy łamanie norm społecznych powtarza się, lecz nie ma aż tak destrukcyjnego charakteru. Choć problemy wychowawcze nie mają ujednoliconej definicji, określa się je najczęściej jako uporczywe zachowanie dziecka, które jest niezgodne z przyjętymi normami życia społecznego i niepoddające się zwykłym zabiegom wychowawczym. Wynika ono najczęściej z konfliktu dziecka z otoczeniem społecznym.